Familie van de Nachtschade

Candle in the wind

Geschreven door San Sperber dinsdag 17 februari 2009 12:17

San Sperber is schrijver/adviseur bij Einder Communicatie in Nijmegen. In die hoedanigheid werkt ze met uiteenlopende vormen van media. Maar soms, in een nostalgische bui denkt ze nog wel eens terug aan ‘oude media’ van toen. Zoals in 1997.

Geweldig, digitale media. Ik ben helemaal voor. Tweet dapper een deuntje mee. Lees blogs, volg links, rechts, links tot het mij volledig duizelt. Overal internet op, tv kijken op je mobiel, bluetoothen, linkedinnen, daten, je zwager van 52 op Hyves zien verschijnen. Met opdrachtgevers chatten over buzz, virals, tags, communities... Even een moment voor mezelf, mensen. We gaan terug naar het jaar... 1997.

Mijn toenmalige liefje (en tegenwoordige co-ouder, heel modern) en ik zijn op weg naar onze vakantiebestemming: Arhus in Denemarken. We zoeven over de Duitse Autobahn, voor zover dat met een Lada kan. Zij rijdt, ik bedien de radio. Een serieuze taak, want we volgen live de begrafenis van Diana. ‘Zze piepels prinsess',  zegt de commentator met een zwaar accent. De Nederlandse zender zijn we allang kwijt, gelukkig spreken we onze talen. Ademloos volgen we de route van de stoet. Zes miljoen mensen op de been, en toch hoor je niets anders dan kalm trappelende paardenhoeven. Westminster Abbey moet wel tot de nok toe gevuld zijn, maar klinkt koud en hol. Als Diana's broer zijn toespraak houdt begint de radio te storen, hij valt weg. Dan maar even een Raststätte op. Verdriet in flarden. We zijn stil.

Hoe zou ik de dienst hebben beleefd als ik die zomer de digitale snelweg op was gegaan? Als ik op het schermpje van mijn mobiel had kunnen turen naar de beelden, live of via uitzending gemist? Als ik via twitter op de hoogte had kunnen blijven? Ik weet het niet. Maar ik heb in de hele digitale ruimte nog nooit zo'n virtuele reis gemaakt als die dag. We waren erbij, in Londen. Volledig geïsoleerd in een Lada, met onze Oostblokradio.

Het is 2009. Mijn zoontje van bijna acht speelt en beleeft van alles op internet. Hij groeit er mee op, is niet bang voor een paar functietoetsjes of applicaties meer of minder. Heel veel volwassenen wel, ik weet het zeker. Mensen die wij als communicatiebureau willen bereiken en waarbij we nieuwe media juist heel goed kunnen inzetten. We zijn er mee bezig en we leren al doende. Soms voelt het of we onze teen in een grote oceaan steken, soms zijn we ineens het Kanaal over. Misschien moeten we, als we online iets bij mensen willen bereiken, ervoor zorgen dat ze iets voelen, iets beleven. Klimaatstraatfeest.nl, Buurtlink, Zethetopdekaart... Met je oor bij de radio, of knus bij de pc. Meenemen naar de Melkweg lukt het beste als je dichtbij huis begint.

P.S. ik weet heus wel dat internet in 1997 al bestond. Een vriend van mij maakte toen zijn eigen website. De zoekterm ‘candle in the wind' leverde hem meer hits op dan hij had kunnen dromen. Zijn site ging trouwens over Dungeons & Dragons, maar dit ter zijde.

Plaats een reactie